بهترین اشعار برای تو که نیستی

به شانه هایم زدی تا تنهاییم را تکانده باشی. به چه دل خوش کردی؟ تکاندن برف از شانه های آدم برفی

بگذار تا جهان به زیبایی خود دل ببندد

بهار

در مقدم تو قربانی می‌شود تا از قطرات گلویش

شقایقی بروید

...

بی حضور تو

هیچ دفتری گشوده نمی‌ماند

بی گذار تو

معبری را پایان نیست

تو الفبای جهان را دیگر کرده‌ای


پرندگان شوریده در نفست ره گم می کنند

شوریدگان هوایت را دریاب!

نگاه کن

دو پرنده روحم را می‌برند

و جهان در عبور پرندگان

شکل تو را می‌گیرد!


شمس لنگرودی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 93/04/27ساعت 13:34 توسط آدم برفی| |

دلتنگی

          خوشه ی انگور سیاه است

لگد کوبش کن

لگد کوبش کن

بگذار سر بسته بماند

مستت می کند

                این اندوه.        

 

شمس لنگرودی

ارسالی از مهشید عزیز


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 92/09/14ساعت 0:12 توسط آدم برفی| |

امشب

         دریاها سیاه اند

باد زمزمه گر

                 سیاه است

پرنده و گیلاس ها

                       سیاه اند

دل من روشن است

                      تو خواهی آمد.

 

شمس لنگرودی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 92/04/26ساعت 6:25 توسط آدم برفی| |

دوستت دارم

و پنهان کردن آسمان

             پشت میله های قفس

                                    آسان نیست .

آن چه که پنهان می ماند خون است

خون است و عسل

که به نیش زنبوری

                   آشکار می شود .

 

دوستت دارم

و نقشه ایی از بهشت را می بینم

                                     دورادور

با دو نهر از عسل

                که کشان کشان

                       خود را به خانه من می رسانند .

 

شمس لنگرودی

 

با تشکر از بازدید کننده ناشناس در مورد تذکرشون


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 92/04/19ساعت 16:30 توسط آدم برفی| |

بی آن که بوی تو را بشنوم

ریشه های سیاهم

                   در تاریکی بیدار می شوند

فریاد می زنند: بهار، بهار-

                        شاخه های درختم من

به آمدنت معتادم.

 

شمس لنگرودی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 92/04/16ساعت 14:58 توسط آدم برفی| |

غمگین مشو عزیز دلم

                      مثل هوا در کنار توام

نه جای کسی را تنگ می کنم

نه کسی مرا می بیند

نه صدایم را می شنود

دوری مکن

تو نخواهی بود

من اگر نباشم. 

 

شمس لنگرودی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 92/04/08ساعت 20:13 توسط آدم برفی| |

۱

جز روزگار من

              همه چیز را سفید کرده برف.

۲

سراسر شب

              برف بارید

دو زاغچه

           آینه شان را در برف می چرخاندند

در جست و جوی دانه

                           دعا می خواندند.

۳

سخنی بگو برف!

آنکه پس از تو از تو سخن می گوید

                                         آب نام اوست.

۴

برف

کلامی

        که فقط

                  بر زبان سکوت جاری می شود

سفیدخوانی آسمان است

                           در فصل آخر سالنامه ی بی برگ.

۵

آنچه سبک می آید

                       برف

آنچه سنگین می گذرد

                          برف برف.

 

شمس لنگرودی

منبع کافی کتاب

ارسالی از کامران عزیز- وبلاگ شعری برای تو


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 92/04/04ساعت 9:8 توسط آدم برفی| |

بی آن که بوی تو را بشنوم

ریشه های سیاهم

                     در تاریکی

                                    بیدار می شوند

فریاد می زنند: بهار، بهار-

شاخه های درختم من

به آمدنت معتادم.

 

شمس لنگرودی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 92/01/09ساعت 23:25 توسط آدم برفی| |

نوروز منی تو

با جان نو خریده به دیدارت می دوم

شکوفه های توام من

به شور میوه شدن

در هوای تو پر می کشم.

 

شمس لنگرودی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 92/01/07ساعت 16:54 توسط آدم برفی| |

گنجشکان لاف می‌زنند:

جیک جیک جیک جیک

جیک هیچ یک‌شان در نیامد

تو که دور می‌شدی

 

شمس لنگرودی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/12/06ساعت 14:0 توسط آدم برفی| |

می‌نویسم چنان زیبایی

که صخره‌ها سر راهت آب می‌شوند

تا با تو راهی دریا شوند

کرجی‌ها به صخره پناه می‌برند

تا پیشت بمانند و

به بستر دریا نیفتند

می‌نویسم چنان زیبایی

که تمامی آب‌ها دهانه دریا جمع می‌شوند

تا ورود تو را ببینند...

ای رود

انگشتت را به من بده

به ساحل شعرهای من قدم نه

نمی‌توانم از تو چنان بگویم که دفتر اشعارم‌تر شود

انگشتت را به من بده

بر پله‌های دفتر من قدم نه

می‌خواهم گل‌هایی در شعرم بروید

که کرک ملتهبش را زیر سر انگشتانم حس کنی

 

شمس لنگرودی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/11/13ساعت 20:7 توسط آدم برفی| |

امشب

          دریاها سیاه اند

باد زمزمه گر سیاه است

پرنده و گیلاس ها سیاه اند

دل من روشن است

                      تو خواهی آمد

 

شمس لنگرودی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/10/20ساعت 17:14 توسط آدم برفی| |

دور از تو

             رودی کوچکم

قفل اسکله را می بوسم

توقع دریایی ندارم.

 

دور از تو

فواره ی بی قرارم

پرپر می زنم

که از آسمان تهی

                  به خانه ی اولم برگردم.

شمس لنگرودی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/10/05ساعت 12:49 توسط آدم برفی| |

بی تابانه درانتظارتوام

غریقی خاموش

                 در کولاک زمستان.



فانوس های دور سوسو می زنند

                                   بی آن که مرا ببینند

آوازهای دور به گوش می رسند

                                  بی آن که مرا بشنوند.

 

من نه غزالی زخم خورده ام

نه ماهی تنگی گم کرده راه

نهنگی توفان زادم

                       که ساحل بر من تنگ است. –

آن جا که تو خفته یی

شنزاری داغ

                   که قلب من است.

 

شمس لنگرودی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/09/23ساعت 13:16 توسط آدم برفی| |

هدیه ام از تولد

                   گريه بود

خنديدن را تو به من آموختی

 

سنگ بوده ام

               تو كوهم كردی

برف بوده ام

                تو آبم كردی

آب می شدم

              تو خانه دريا را نشانم دادی

 

می دانستم گريه چيست

خنديدن را

             تو به من هديه كردی.

 

شمس لنگرودی

53 ترانه عاشقانه


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/09/22ساعت 13:6 توسط آدم برفی| |

باران خزانی بر بام

باد

آكنده اندوه

تكه های بهار را كه در قلبم جا نهادی

كجا بگذارم؟

 

شمس لنگرودی

نت هائی برای بلبل چوبی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/09/21ساعت 15:2 توسط آدم برفی| |

عکس می گیرم

از ضربات شعری

                    که بر من فرود آوردی

عکس می گیرم

             از صبحی برفی در ملائی که تو تیربارانم کرده ئی

عکس می گیرم

...از صدای تو،

                    لبخندت،

                                شکستن آوازم

و نشان می دهم

                  به کسی که شعر مرا می خواند

و باریکه ئی از ابر

                   در حیرت لبخندش موج می زند

هی! شاخه های بریده ام که در آفتاب زمستانی آه می کشید

حضور پر شکایت ما

                    درخشش شاخه هاییست

                                             که در آسمان تابستانی برق می زند

و برای دیدن مان ناگزیر است باغبان

                                      سر به جانب آسمان چرخاند.

 

شمس لنگرودی

رسم کردن دست های تو.


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/09/17ساعت 2:12 توسط آدم برفی| |

نه، نمی‌توانم فراموشت کنم

زخم‌های من،

                  بی‌حضور تو از تسکین سر باز می‌زنند
بال‌های من

             تکه‌تکه فرو می‌ریزند

بره‌های مسیح را می‌بینم که به دنبالم می‌دوند

                                  و نشان فلوت تو را می‌پرسند

نه،

      نمی‌توانم فراموشت کنم

 

خیابان‌ها بی‌حضور تو راه‌های آشکار جهنم‌اند

تو پرنده‌یی معصومی

                    که راهش را

                              در باغ حیاط زندانی گم کرده است

تک‌ صورتی ازلی،

                       بر رخسار تمام پیامبرانی

باد تشنه‌ی تابستانی

                که گندم‌زاران رسیده در قدوم تو خم می‌شوند

آشیانه‌ی رودی از برف

                        که از قله‌های بهار فرو می‌ریزد

نه

نمی‌توانم

نمی‌خواهم که فراموشت کنم

تپه‌های خشکیده

                  از پله‌های تو بالا می‌آیند

تا به بوی نفس‌های تو درمان شوند

                                      و به کوهستان بازگردند

ماه هزار ساله دست‌نوشته‌ی آخرش را برای تو می‌فرستد

                                                          تا تصحیحش کند

 

نه،

        نمی‌توانم فراموشت کنم

قزل‌آلایی عصیانگری که به چشمه‌ی خود باز می‌رود

خونین شده در رودها که به جانب دریا روان است



محمد شمس لنگرودی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/09/10ساعت 14:16 توسط آدم برفی| |

چندان به تماشایش برنشستیم

                          که بامدادی دیگر برآمد

و بهاری دیگر

                از چشم اندازهای بی برگشت در رسید

ازعشق تن جامه‌ای ساختیم روئینه

نبردی پرداختیم که حنظل انتظار

                                   بر ما گوارا آمد

ای آفتاب که برنیامدنت

                         شب را جاودانه می‌سازد

بر من بتاب

پیش از آن‌که در تاریکی خود گم شوم.

 

شمس لنگرودی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/08/27ساعت 23:47 توسط آدم برفی| |

با شبی که در گذر است

با شبی که در چشمهایت در گذر است

مرا به خوابی دیگر گونه بیداری بخش

چرا که من حقیقت هستی را

                               در حضور تو جسته ام

و در کنار تو صبحی است

که رنج شبان را

                   از یاد می برد

بگذار صبحم را به نام تو بیاغازم

تا پریشانی دوشینم

                    از یاد برده شود

 

محمد شمس لنگرودی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/08/25ساعت 16:31 توسط آدم برفی| |

آسان است برای من

که خیابانها را تا کنم و در چمدانی بگذارم

که صدای باران را، به جز تو کسی نشنود

به درخت انار بگویم انارش را خود به خانه من آورد

آسان است آفتاب را سه شبانه روز بی آب و دانه رها کنم

و روز ضعیف شده را ببینم که عصا زنان از آسمان خزر بالا می رود

آسان است که چهچه گنجشک را ببافم و پیراهن خوابت کنم

آسان است برای من به شهاب نومید فرمان دهم که به نقطه اولش برگردد

برای من آسان است به نرمی آبها سخن بگویم

و دل صخره را بشکافم

آسان است نا ممکنها را ممکن شوم

و زمین در گوشم بگوید بس کن رفیق

اما آسان نیست که معنی مرگ را بدانم

وقتی تو به زندگی آری گفته ای

 

شمس لنگرودی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/08/24ساعت 9:25 توسط آدم برفی| |

می‌سوزم سراپا

و شمع‌ها روی میز

               تمام حواس‌شان به من است

به سر انگشت‌های من

                 که قطره‌قطره تمام می‌شوند.


شمس لنگرودی

ارسالی از سارا صبای عزیز


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/08/07ساعت 22:21 توسط آدم برفی| |

من یک جاده ام

می آیم بی آن که بیایم

می رسم بی آن که رسیده باشم

به دور دست جاده نگاه می کنی

پیش پای توام

 

شمس لنگرودی

ارسالی از سارا صبای عزیز


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/08/05ساعت 18:57 توسط آدم برفی| |

خلاصه بهارى ديگر

                 بى حضور تو

                             از راه مى‏رسد، ...



و آن‏چه كه زيبا نيست زندگى نيست

روزگار است،



گُل نيلوفر مردابه اين جهانيم

و به نيلوفر بودن خود شادمانيم،

سقفى دارد شادكامى

كف ناكامى ناپديد است.



هر رودخانه‏اى به درياچه خود فرو مى‏ريزد

به حسرت زنده رود زنده نمى‏شود رود

نمى‏شود آب را تا كرد و به رودخانه ديگرى ريخت

به رود بودن خود شادمان مى‏توان بود.



بهار، بهار است، و بر سرِ سبز كردن شاخه‏ها نيست

برف، برف است، هواى شكستن شاخه‏هاى درخت را ندارد

برگ را، به تمنا، نمى‏شود از ريزش باز داشت

با فصل‏هاى سال همسفر شو،

سقفى دارد بهار

كف يخبندان‏ها ناپديد است.



دستى براى نوازش و

زانوئى براى رسيدن اگر مانده است

با خود مهربان باش،

اگرچه تو نيز دروغى مى‏گوئى گاهى مثل من

دروغت را چون قندى در دهان گسم آب مى‏كنم

با خود مهربان باش.



نبودم اگر نبودى،

دروغ تو را

خار تشنه كاكتوسى مى‏بينم

كه پرندگان مهيبت را دور مى‏كند

به پرنده كوچك پناه مى‏دهد،

سقف دارد راستى

كف ناراستى ناپديد است،



اى ماه شقه شقه صبور باش!

چه‏ها كه نديده‏ئى

چه‏ها كه نخواهى شنيد

ما التيام زخم‏هاى تو را بر سينه مجروحت باز مى‏شناسيم

ماه لكه لكه!

مثل حبابى بر دريا بدرخش و

با آسمان خالى خود شادمان باش،

جشنواره آب است زندگى

چراغانى رودها كه به درياها مى‏رسند

زخم خورده بادها، زورق‏ها، صخره‏ها

سقفى دارد روشنى

كرانه تاريكى ناپديد است.



انديشه مكن كه بهار است و تو نرگس و سوسن نيستى

به حسرت زنده رود زنده نمى‏شود رود،

خاكت را زير و رو كن

ريشه و آبى مباد كه نمانده باشد،

سقفى دارد زندگى

كف نيستى ناپديد است،

به رنگ و بوى تو خود شادمان مى‏توان بود،

گُل نيلوفر مردابه اين جهانيم

و به نيلوفر بودن خود شادمانيم.


شمس لنگرودی

ارسالی از سارا صبای عزیز


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/08/05ساعت 11:0 توسط آدم برفی| |

از من تنها تو مانده ای

پر باز می كنم

بالم بر آسمان غروب می سايد و شب می شود

تنها

در ظلمات جهان می گردم و

                     از بادها و شب پرگانم بيم نيست

از من

         تنها تو مانده ای.

 

شمس لنگرودی

ارسالی از سارا صبای عزیز


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/07/30ساعت 21:59 توسط آدم برفی| |

چه چیزهای ساده ای که آدمی از یاد می برد

می بینی !

دنیا زیباست محبوب من

نمی دانستیم

          برای نشستن زندگی در کنارمان

                                         چهارپایه ای نداریم.



شمس لنگرودی

ارسالی از سارا صبای عزیز


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/07/28ساعت 18:44 توسط آدم برفی| |

متلاطم ...

تنها ...

بیکران ...

کاش اقیانوسی نبودم

                       پنجه کشان بر ساحل ...

 

شمس لنگرودی

تقدیم به نسیم عزیز


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/07/25ساعت 22:36 توسط آدم برفی| |

 

دست های تو

           تصمیمم بود

باید می گرفتم و

                    دور میشدم...

  

شمس لنگرودی

تقدیم به نسیم عزیز


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/07/25ساعت 21:0 توسط آدم برفی| |

بر دکه روزنامه فروشی

باران

         به شکل الفبا می بارد

دوست دارم

             چند حرف و شاخه گلی در منقارم بگیرم

و منتظرت بمانم

باران عصر

موزون و مقفا

می بارد

می بارد

می بارد

و تو

        دیر کرده ای

گل ها

       مثل پرندگان به دام افتاده در کف من می لرزند

تو نخواهی آمد

و شعر

         داستان پرنده یی ست

که پرواز را دوست دارد و

                                  بالی ندارد.

 

شمس لنگرودی

ارسالی از نسیم عزیز


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/07/25ساعت 1:59 توسط آدم برفی| |

ماجرای مرا پایانی نبود

اگر عطر تو 

             از صندلی بر نمی‌خواست

دستم را نمی گرفت

                         و 

                              به خیابانم نمی‌برد.



محمد شمس لنگرودی

ارسالی از ساراصبای عزیز


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/07/12ساعت 16:50 توسط آدم برفی| |

چه قدر بی تو به سر بردن دشوار است

رنگ های اتاق را می بینم، دل تنگ

بر می خیزند

               و سوی درختان بال می زنند

پس نیستی

           چنین است.

 

شمس لنگرودی

ارسالی از سوی سارا صبای عزیز


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/06/19ساعت 14:41 توسط آدم برفی| |

این خواب ملایم

         که خاکستر روزی تمام شده

                            بر پلک بسته ی من می ریزد

مشتاق ملاقات با شماست.

شمس لنگرودی- 22 مرثیه


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/06/13ساعت 1:7 توسط آدم برفی| |

سنجاقکی که از صدای تو شکل می گیرد

بر زمین تری می نشیند

                  که شعرم از آن می روید،

صدایم کن

 

شمس لنگرودی

با تشکر از علی عزیز

 


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/06/12ساعت 0:56 توسط آدم برفی| |

باز

       بوته های علف مست کرده اند

سرشان را به هم می کوبند.

هر وقت بوی تو نزدیک می شود

                                       داستان ما همین است.

 

شمس لنگرودی

ازکتاب می میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/06/10ساعت 23:48 توسط آدم برفی| |

در هر ایستگاهی که پیاده شوی

                                  کنار توام

این قطار

          مثل همیشه در کف دستم راه می‌رود .

 

شمس لنگرودی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/06/06ساعت 22:6 توسط آدم برفی| |

بی تابانه درانتظار توام

غریقی خاموش

                     در کولاک زمستان.

فانوس های دور سوسو می زنند

                                   بی آن که مرا ببینند

آوازهای دور به گوش می رسند

                                   بی آن که مرا بشنوند.

من نه غزالی زخم خورده ام

                             نه ماهی تنگی گم کرده راه

نهنگی توفان زادم

                    که ساحل بر من تنگ است. –

آن جا که تو خفته یی

                       شنزاری داغ

                                       که قلب من است.

 

از کتاب پنجاه و سه ترانه عاشقانه

شمس لنگرودی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/06/05ساعت 0:50 توسط آدم برفی| |

 

چمدانت رامی بستی

مرگ ايستاده بود

                     و

                           نفس هايم را می شمرد.


شمس لنگرودی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/05/31ساعت 12:37 توسط آدم برفی| |

 

چه شغل عجیبی

شروع هفته تو را می بینم

باقی هفته

          به خاموش کردن خود در اتاقم مشغولم

 

شمس لنگرودی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/05/31ساعت 12:36 توسط آدم برفی| |

به باران ها چه کسی یاد می دهد

موسم پائيز

            طوری ببارد

كه هيچ گلی

                 از خانه خود بيرون نيايد.

 

شمس لنگرودی

از "می ميرم به جرم آن كه هنوز زنده بودم"


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/05/31ساعت 12:30 توسط آدم برفی| |

تنها کنار تو گرم می شوم

و گرنه فاصله ای چندان نيست

از كنار شما تا دودی

                    كه به باد می رود.

 

شمس لنگرودی

لبخوانی های قزل آلای من


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/05/21ساعت 20:25 توسط آدم برفی| |

نقشه‌های جهان به چه درد می‌خورد

نقشه‌های تو را دوست دارم

كه برای من می‌كشی

خطوط مرزی و رودخانه‌ها، ‌متروها، خانه‌ها

نقشه كوچكت را دوست دارم

كه دیده بانان چهارسویش

از برج مراقبه با صدای بلند با هم صحبت می‌كنند

و من این سو تا آن سویش را

با غلتی طی می‌كنم

 

 شمس لنگرودی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/05/17ساعت 1:4 توسط آدم برفی| |

از تمامی رودهایی که به چشم دیده ام

                                    رودخانه توئی

از سراسر جاده هایی که عبور کرده ام

                                         جاده توئی

چرا که هیچ رودخانه ای از دور غرقم نکرد

چرا که هیچ جاده ندیده ام

نرفته در آفاقش گم شوم.

از تمامی بال هائی که به دوش برده ام

                                            پر و بالم توئی

پیشاپیشم می روی

                    و من

                          پی بال ها می دوم....

 

شمس لنگرودی

از مجموعه رسم کردن دست های تو،

ارسالی از سوی ساراصبای عزیز


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/05/15ساعت 0:55 توسط آدم برفی| |

 

سرمی روم از خویش

از گوشه گوشه فرو می ريزم

و عطر تو

             رسوايم می كند.


شمس لنگرودی

از کتاب شب نقاب عمومی است

 

ارسالی از سوی ساراصبای عزیز


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/05/15ساعت 0:47 توسط آدم برفی| |

باران صبح

           نم نم

                 می بارد

و تو را به یاد می آورد

که نم نم باریدی

                 و ویران کردی

                                  خانه کهنه را.

شمس لنگرودی

 

ارسالی از سارا صبای عزیز


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/05/15ساعت 0:38 توسط آدم برفی| |

می خواستم ترانه ای باشم

                       كه بچه های دبستانی از بر كنند

دريا كه می شنود

توفانش را پشتش پنهان كند

و برگ های علف

                نت های به هم خوردن شان را

                                         از روی صدای من بنويسند.

مي خواستم ترانه یی باشم

                   كه چشمه زمزمه ام كند

      آبشار

                 با سنج و دهل بخواند.

اما ترانه یی غمگينم

و دريا ، غروب

بچه هايش را جمع می كند كه صدايم را نشنوند.

نت هايم را تمام نكرده

                          چرا

                                 رهايم كردی ؟

 

شمس لنگرودی

ازکتاب پنجاه و سه ترانه عاشقانه

 

ارسالی از سارا صبای عزیز


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/05/15ساعت 0:17 توسط آدم برفی| |

 

چه چیزهای ساده ای که آدمی از یاد می برد

می بینی !

دنیا زیباست محبوب من

نمی دانستیم

            برای نشستن زندگی در کنارمان

                                             چهارپایه ای نداریم.

 شمس لنگرودی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/05/14ساعت 1:19 توسط آدم برفی| |

حکایتِ بارانِ بی امان است

این گونه که من

                  دوستت می‌دارم ...

شوریده وار و پریشان باریدن

                    بر خزه ها و خیزاب‌ها

به بی‌راهه و راه‌ها تاختن

بی‌تاب٬ بی‌قرار

دریایی جستن

            و به سنگچین باغ بسته دری سر نهادن

                                                   و تو را به یاد آوردن

حکایت بارانی بی‌قرار است

این گونه که من دوستت می‌دارم ...

شمس لنگرودی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/05/12ساعت 11:1 توسط آدم برفی| |

سروی بودم

زیر سایه‌ام نشستند

خوردند و خفتند

بیدار شدند و

            مرا بریدند

 

شمس لنگرودی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/05/12ساعت 10:50 توسط آدم برفی| |

چشمانی کو که تو را ببینم

دهانی که تو را بخوانم

گوشی که تو را بشنوم

بارانم 

می بارم 

کورمال، کورمال

در کنارت.

 

شمس لنگرودی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 91/04/27ساعت 16:7 توسط آدم برفی| |