بهترین اشعار برای تو که نیستی
به شانه هایم زدی تا تنهاییم را تکانده باشی. به چه دل خوش کردی؟ تکاندن برف از شانه های آدم برفی
به دامت می کشانی نیمه شب درّنده خوها را خودت انگار می دانی که پیران می کُنند آخر دخیل تار مویی از تو شاید آرزوها را و شاید محتسب هم با قلندر، توی میخانه به نامت باز بر هم می زنند امشب سبوها را دم صبح از خیال شیخ و زاهد رد شو خاتون و بگیر از قونیه تا بلخ باطل کن وضوها را تمام ترس شهر از من گرفته تا خدا این است که مشتت وا شود آخر بریزی آبروها را کورش جهانشیری
برچسبها: کورش جهانشیری